มะพร้าว

http://www.youtube.com/watch?v=OJIXedRQFbA

Coconut-1

มะพร้าว (Coconut) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cocos nucifera L. จัดอยู่ในวงศ์ ARECACEAE หรือในชื่อเดิมคือ PALMAE เช่นเดียวกับตาล ตาว จาก ลาน และหวาย สำหรับชื่อท้องถิ่นอื่นๆ ของมะพร้าว เช่น ดุง (จันทบุรี), โพล (กาญจนบุรี), คอส่า (แม่ฮ่องสอน), เอี่ยจี้ (จีน) หรือทั่วไปเรียก “หมากอุ๋น” “หมากอูน” เป็นพืชยืนต้นที่จัดอยู่ในตระกูลปาล์ม ใบมีลักษณะเป็นใบประกอบเหมือนขนนก ผลประกอบไปด้วยเปลือกนอก ใยมะพร้าว กะลามะพร้าว และชั้นสุดท้ายคือเนื้อมะพร้าว ซึ่งภายในจะมีน้ำมะพร้าว ถ้าลูกมะพร้าวแก่มากเนื้อมะพร้าวจะดูดเอาน้ำมะพร้าวไปหมด สำหรับสถิติการผลิตมะพร้าว ประเทศอินโดนีเซียคืออันดับ 1 ของโลกที่ผลิตมะพร้าวได้มากที่สุด ส่วนประเทศไทยจะอยู่ที่อันดับ 6 ของโลก และรายชื่อพันธุ์มะพร้าวต่างๆก็ได้แก่ มะพร้าวน้ำหอม มะพร้าวทะเล มะพร้าวไฟ มะพร้าวซอ มะพร้าวกะทิ มะพร้าวพวงร้อย มะพร้าวมลายูสีเหลือต้นเตี้ย มะพร้าวเป็นผลไม้ที่นิยมกันอย่างมากในบ้านเรา คุณสมบัติเด่นๆของมะพร้าวก็คือ ส่วนต่างๆสามารถนำมาใช้ทำเป็นประโยชน์ได้หมด ไม่ว่าจะทำเป็นอาหารคาวหวาน เพื่อบำรุงสุขภาพและรักษาอาการหรือโรคต่างๆ รวมไปถึงการผลิตน้ำมันมะพร้าว กะทิ น้ำตาล และยังรวมไปถึงการทำสิ่งประดิษฐ์ต่างๆขึ้นมาใช้สอย (มีประโยชน์ชนิดที่ว่าติดเกาะแล้วไม่อดตาย 555) น้ำมะพร้าว ถ้าจะให้ดีควรกินสดๆ เปิดลูกแล้วควรดื่มเลยไม่ควรทิ้งไว้หรือเก็บไว้ในตู้เย็นนานเกินครึ่งชั่วโมง หากดื่มทันทีจะทำให้ร่างกายได้รับประโยชน์อย่างสูงสุด แต่ควรระวังเรื่องสารฟอกขาวไว้ด้วย ซื้อมาจากสวนโดยตรงก็จะดีและปลอดภัยมาก และสำหรับผู้ที่เป็นโรคเบาหวานหรือเป็นโรคไตควรหลีกเลี่ยงการดื่มน้ำมะพร้าว มะพร้าวกับความเชื่อ มีความเชื่อว่าการปลูกต้นมะพร้าวทางทิศตะวันออกของบ้าน ด้วยเชื่อว่าจะอยู่เย็นเป็นสุข ไม่มีการเจ็บไข้ได้ป่วย และยังเป็นมิ่งขวัญสำหรับคนเกิดปีชวด และปีเถาะอีกด้วย ส่วนในพิธีกรรมทางศาสนาจะจัดให้มีเครื่องสังเวยเป็นมะพร้าวอ่อน เพราะเชื่อว่าเป็นตัวแทนแห่งความอุดมสมบูรณ์ การดื่มน้ำมะพร้าวก็เพื่อความสิริมงคล นอกจากนี้ยังใช้น้ำมะพร้าวล้างหน้าศพอีกด้วย เพราะมีความเชื่อว่าน้ำมะพร้าวเป็นน้ำที่บริสุทธิ์ ทำให้ผู้ตายเกิดความผ่องใสสงบจิตใจลงได้ และเดินทางไปยังภพภูมิหน้าได้อย่างเป็นสุข (อ้อ…มะพร้าวยิ่งต้นสูงเท่าไหร่น้ำก็ยิ่งสะอาดมากขึ้นเท่านั้น) (ที่มา : ตำราพรหมชาติฉบับหลวง) น้ำมันพร้าวกับประจำเดือน ด้วยความเชื่อที่ว่า “ในขณะที่มีประจำเดือนไม่ควรดื่มน้ำมะพร้าวเป็นอันขาด” แต่ความจริงก็คือน้ำมะพร้าวก็เหมือนน้ำหวานทั่วๆไป จึงไม่มีผลกระทบต่อการมีประจำเดือนแต่อย่างใด แต่ก็มีข้อยกเว้นสำหรับบางรายที่อาจมีอาการแพ้น้ำมะพร้าวได้ ดังนั้นคุณสามารถดื่มน้ำมะพร้าวแสนโปรดของคุณได้ตามปกติแม้จะมีประจำเดือนก็ตาม แต่อย่างไรก็ตามเพื่อป้องกันความเสี่ยงผู้เชี่ยวชาญไม่แนะนำให้เสี่ยงทดลอง เพราะประจำเดือนอาจจะเปลี่ยนสีและหดหายไปได้ ซึ่งมีส่วนทำให้เกิดมะเร็งมดลูกได้ในระยะยาว (แหล่งอ้างอิง : ดาราเดลี่) ประกอบกับตำรายาไทยโบราณบอกว่า “น้ำมะพร้าวแสลงกับหญิงที่กำลังมีประจำเดือน” (ที่มา : “สารานุกรมสมุนไพร” (วุฒิ วุฒิธรรมเวช) “สมุนไพรร้านเจ้ากรมเป๋อ” (อุทัย สินธุสาร)) น้ํามะพร้าวกับคนท้อง ด้วยความเชื่อที่ว่า “ดื่มน้ำมะพร้าวมากๆ จะทำให้ลูกที่คลอดออกมามีผิวขาว ผิวเกลี้ยง และช่วยล้างไขตามตัว” ความจริงก็คือในน้ำมะพร้าวมีสารอาหารหลากอย่างและกรดไขมันที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย เมื่อดื่มน้ำมะพร้าวจะทำให้สร้างไขที่ตัวเด็กให้มีสีค่อนข้างขาว เลยดูว่าเด็กตัวสะอาด เพราะตามธรรมชาติเด็กทุกคนต้องมีไขมันห่อหุ้มตัวอยู่แล้วเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงจากอุณหภูมิภายนอกและยังช่วยให้เด็กคลอดง่ายขึ้นด้วย (ที่มา : หนังสือพิมพ์บ้านเมือง)

Advertisements

ต้นไม้


การตอนกิ่ง (LAYERING)การตอนเป็นวิธีการขยายพันธุ์พืชอีกวิธีหนึ่งที่ทำให้กิ่งหรือต้นพืชเกิดรากขณะติดอยู่กับต้นแม่ เมื่อตัดไปปลูกจะได้ต้นพืชใหม่ที่มีลักษณะทางสายพันธุ์เหมือนต้นแม่ทุกประการ แต่มีข้อเสียคือ ระบบรากของพืชไม่ค่อยแข็งแรง เนื่องจากไม่มีระบบรากแก้ววัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในการตอนกิ่ง๑. มีดบางหรือมีดที่ใช้สำหรับขยายพันธุ์พืช๒. ตุ้มตอน (ตุ้มตอน หมายถึง ขุยมะพร้าวอัดถุงพลาสติกขนาด ๔ x ๖ นิ้ว)๓. เชือกหรือลวด๔. กรรไกรตัดแต่งกิ่ง

วิธีการตอน ประกอบด้วยขั้นตอนต่าง ๆ ดังนี้

๑. การเลือกกิ่งที่จะทำการตอนการเลือกกิ่งนับว่าเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกจึงจำเป็นต้องเลือกกิ่งจากต้นพันธุ์ดี ต้องเป็นกิ่งเพสลาด (กิ่งกึ่งอ่อนกึ่งแก่) ที่มีความสมบูรณ์ปราศจากการทำลายของโรคและแมลง ถ้าเป็นกิ่งกระโดงได้ยิ่งดี หรือกิ่งจากส่วนอื่นที่สมบูรณ์แบบ กรณีที่ต้นพันธุ์ดีมีอายุมาก กิ่งไม่สวย จำเป็นต้องตัดกิ่งเพื่อให้กิ่งชุดใหม่แตกออกมาเสียก่อน แล้วจึงทำการตอนบนดิ่งชุดใหม่นั้น

๒. การทำแผลบนกิ่งตอน มีวิธีการทำได้ ๓ แบบ คือ๒.๑ แบบการควั่นกิ่ง เป็นการทำแผลที่นิยมและใช้กันมานานแล้ว สามารถใช้ได้กับพืชหลายชนิด เช่น มะนาว ส้ม ชมพู่ ฝรั่ง ลิ้นจี่ ส้มโอ และไม้ดอกไม้ประดับ ฯลฯ วิธีนี้เหมาะสำหรับพืชที่ลอกเปลือกไม้ออกได้ง่าย โดยการใช้มีดควั่นกิ่งโดยรอบเป็นวงแหวน ๒ วง ความห่างของวงแหวนประมาณความยาวของเส้นรอบวงของกิ่งที่ทำการตอน จากนั้นกรีดรอยแผลจากด้านบนถึงด้านล่าง แล้วลอกเอาเปลือกไม้ออก ใช้สันมีขูดส่วนที่เป็นเมือกลื่นที่ติดบนเนื้อไม้บริเวณรอยควั่นออกให้หมด โดยขูดจากด้านบนลงมาด้านล่างเบา ๆ เพราะด้านบนเป็นส่วนที่ให้กำเนิดราก ถ้าหากซ้ำการออกรากอาจจะไม่ดีเท่าที่ควร

๒.๒ แบบการปาดกิ่ง เป็นวิธีการตอนอีกแบบหนึ่ง เหมาะสำหรับพืชที่ออกรากง่าย และพืชบางชนิดที่ลอกเปลือก นอกของกิ่งออกยาว โดยการเฉือนใต้ท้องกิ่งบริเวณที่จะทำการตอนเข้าเนื้อไม้เอียงเป็นรูปปากฉลาม เข้าไปในเนื้อไม้ประมาณ ๑/๓ ของเส้นผ่าศูนย์กลางของกิ่ง ความยาวแผลประมาณ ๑-๒ นิ้ว จากนั้นหาเศษไม้หรือลวดตะกั่วหรือลวดฟิวไฟฟ้าสอดแล้วมัดเพื่อไม่ให้รอยแผลที่เปิดไว้ติดกัน ซึ่งพืชที่ใช้วิธีนี้ ได้แก่ สาเก ชวนชม

๒.๓ แบบการกรีดกิ่ง โดยใช้ใบมีดกรีดเป็นรอยแผลตามความยาวของกิ่ง ยาวประมาณ ๑-๑.๕ นิ้ว จนลึกถึงเนื้อไม้จำนวน ๓-๕ รอยรอบกิ่ง เหมาะสำหรับพืชที่ออกรากง่ายและกิ่งที่จะทำการตอนยังอ่อนอยู่ เช่น หมากผู้หมากเมีย โกศล ยี่โถ

๓. การหุ้มกิ่งตอนเป็นการชักนำให้รอยแผลที่ควั่นไว้ออกรากโดยใช้ตุ้มตอนซึ่งได้จากการนำขุยมะพร้าวที่ดีเอาเส้นใยออกแล้วไปแช่น้ำบีบให้หมาด ๆ และอัดลงในถุงพลาสติกขนาดเล็ก ผูกปากถุงให้แน่น ผ่าตุ้มตอนตามยาวแล้วหุ้มไปบนรอยแผล มัดด้วยเชือกบริเวณหัวท้ายเหนือและใต้รอยแผลที่ควั่นหรือเฉือนเอาไว้ ต้องมัดให้แน่นโดยไม่ให้ตุ้มตอนหมุนได้ เพราะถ้ามักไม่แน่นอาจทำให้การออกรากไม่ดีเท่าที่ควร

๔. การปฏิบัติดูแลรักษากิ่งตอนหลังจากทำการตอนกิ่งไปแล้วควรหมั่นดูแลตุ้มตอนให้มีความชื้นอยู่เสมอ โดยสังเกตดูความชื้นของตุ้มตอน ถ้ายังมีฝ้าไอน้ำจับอยู่ที่ผิวของพลาสติกภายในตุ้มตอนแสดงว่าความชื้นยังมีอยู่ แต่ถ้าหากไม่มีฝ้าไอน้ำจับ จำเป็นต้องให้น้ำตุ้มตอนเพิ่มเติมจนกว่ากิ่งตอนจะออกราก หรือถ้าหากพบแมลงทำลายควรฉีดพ่นด้วยสารเคมี

๕. การตัดกิ่งตอนเมื่อตอนกิ่งไปได้ประมาณ ๓๐-๔๕ วัน กิ่งตอนก็จะเริ่มออกรากและแทงผ่านวัสดุที่หุ้มภายในออกมาจนมองเห็นด้วยตาเปล่า ระยะนี้ยังตัดกิ่งตอนไม่ได้ต้องรอจนรากที่งอกออกมาเป็นสีเหลืองแก่หรือสีน้ำตาล จำนวนรากมีมากพอและปลายรากมีสีขาว จึงตัดกิ่งตอนไปชำได้

๖. การชำกิ่งตอนกิ่งตอนที่ตัดมาแล้วให้ตัดแต่งใบและกิ่งออกทิ้งบ้างเพื่อลดการคายน้ำของใบให้มีปริมาณน้อยลง ถ้าหากมีกิ่งแขนงและใบมากเกินไป เมื่อนำไปชำอาจจะทำให้ต้นพืชเหี่ยวเฉาและตายได้ จากนั้นให้ตัดเชือกและแกะถุงพลาสติกออก นำไปชำลงในถุงพลาสติกหรือกระถางดินเผาที่บรรจุดินผสมแล้ว พร้อมปักหลักยึดไว้ให้แน่น นำเข้าพักไว้ในโรงเรียนที่ร่มและชื้น กรณีพืชที่เหี่ยวเฉาง่ายควรก็บไว้ในโรงเรือนควบคุมความชื้นหรือกระบะพ่นหมอก พักไว้ในโรงเรือนประมาณ ๒๐-๓๐ วัน ก็สามารถนำไปปลูกได้

 

การ์ตูนที่ชอบ#โทริโกะ

79

ในอดีตเมื่อ 600 ปี ก่อน เกิดสงคราม ที่มีปัญหามาจากเรื่องวัตถุดิบ แต่ละประเทศจึงออกล่าวัตถุดิบกับเชฟ แต่ว่ามีชายผู้หนึ่งได้นำอาหารไปให้ผู้นำแต่ละประเทศทำให้ผู้นำแต่ละประเทศรู้สึกพึงพอใจกับอาหาร และทำให้สงครามเริ่มยุติลง วัตถุดิบในตำนานก็ คือ GOD ซึ่งสมารถยุติสงครามนั้น ชายผู้นั้นได้ปิดผนึก GOD ซึ่ง GOD ได้ยุติสงครามลง แต่ว่าเป็นชนวนที่นำพาไปสู่ยุคสมัยใหม่ก็คือยุคกรูเมต์ โลกอยู่ในยุคกรูเมต์ ซึ่งวิทยาการทางอาหารเจริญถึงขีดสุด เป็นยุคสมัยที่อาหารขับเคลื่อนทุกสิ่งและวัตถุดิบหายากมีคุณค่ามหาศาล จึงได้ถือกำเนิดอาชีพ “นักล่าอาหาร” ซึ่งมีหน้าที่ค้นหาวัตถุดิบหายากที่มีอยู่มากมายทั่วโลก และในยุคนี้ เมื่อพ่อครัวหนุ่ม “โคมัตสึ” ได้พบกับ”โทริโกะ” หนึ่งในจตุรเทพนักล่าอาหาร ผู้มีความปรารถนาที่จะค้นหาสุดยอดวัตถุดิบเพื่อจะมาเติมเต็มฟูลคอร์สของตนเอง การผจญภัยเพื่อตามล่าสุดยอดวัตถุดิบมากมายจึงได้เริ่มขึ้น โดยภารกิจคือจระเข้การาระ ผลสายรุ้ง เนื้ออัญมณี BB คอร์น ซุปศตวรรษ แล้วต้องพักฟื้นคึ่งปีเพราะว่าโทริโกะเสียแขนซ้าย หลังจากแขนงอกกลับมา ไม่นานประธานอิจิริวได้จ้างวานภารกิจ 7 อย่างเพื่อฝึกก่อนเข้าโลกกรูเมต์ โดยหาได้ 4 อย่าง โทริโกะกับโคโคะได้ออกไปรวบรวมฟูลคอร์สแต่หาได้เพียง 7 อย่าง ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่มีทั่วไปในโลกกรูเมต์ เป็นวัตถุดิบที่รสชาติแย่ ส่วนจานหลักหาไม่เจอ แล้วกลับไปฝึกต่อจนทำภารกิจเสร็จ ก็ใกล้เริ่มงานงานคุกกิ้งเฟสครั้งที่ 50 เพื่อหาตัวเชฟอันดับ 1 ในงานรอบ 32 คนสุดท้าย สมาคมนักล่าอาหารได้บุกมาที่งาน และการแทรกแทรงที่ชั่วร้ายของ NEO ที่ส่งสปายไปในแต่ละองค์กร เพื่อทำลายจากภายใน และในตอนท้ายของงานน็อคกิ้งมาสเตอร์ได้ทำการน็อคกิ้งทั้งโลก และในงานคุกกิ้งเฟสครั้งที่ 50 ก็ต้องจบลงด้วยการทำลายล้างของมิโดระ กับการตายขอนประธานอิจิริวง ทาง NEO ได้เรียกสมาชิกทั้งหมดกลับมาเพื่อรอคอยให้เครื่อง NEO ARK เสร็จสมบูรณ์ ที่โลกมนุษย์ได้กลายเป็นโลกที่แห้งแล้งเพราะมิโดระ ที่สำนักงานใหญ่ของได้ถูกพวกสปายของ NEO ที่แฝงตัวเข้าไปได้ทำลายองค์กร จนสมาชิกเหลือเพียงแค่พวกที่จงรักภักดีต่อองกรณ์อย่างแท้จริงกับพวกเชฟที่ถูกจับตัวมา ราวๆพันคน ทาง IGO เริ่มเตรียมการป้องกันภาวะขาดแคลน โดยมีพวกเชพระดับโลกที่รอดมาได้คอยช่วยเหลือ ทางโทริโกะเศร้าใจที่โคมัตสึถูกพาตัวไปเพราะคิดว่าตนปกป้องไว้ไม่ได้ แต่เพราะได้รับการปลอบใจจากรินจึงมุ่งหน้าไปที่โลกกรูเมต์เพื่อช่วยโคมัตสึจนสำเร็จเป็นเวลา 1 ปี แล้วก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเพื่อฝึกฝนและรวบรวมวัตถุดิบเพื่อช่วยแก้ปัญหาภาวะขาดแคลน อีกครึ่งปี เป็นเวลาทั้งหมด 1 ปีครึ่ง ที่อาศัยอยู่ที่โลกกรูเมต์ แล้วก็กับไปที่โลกมนุษย์ซึ่งที่โลกมนุษย์นั้นเป็นช่วยภาวะขาดแคลนที่วัตถุดิบทั้งหมดเปลี่ยนเป็นรูปแบบยาเม็ดจำนวนมากเพื่อป้องกันปัญหาขาดแคลน แล้วโทริโกะกับโคมัตสึได้นำวัตถุดิบมาช่วยได้พอสมควร โดยจตุเทพนักล่าอาหาร โคมัตสึ กับริน ทั้ง 6 คนได้ไปที่ไบโอโทปที่ 1 เพื่อหาจานหลักในฟูลคอร์สของประธานอิจิริวเพราะคิดว่าจะต้องช่วยโลกมนุษย์จากภาวะขาดแคลนได้ แล้วโทริโกะก็ค้นพบจานหลักในฟูลคอร์สของประธานอิจิริว และการเดินทางก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง พวกโทริโกะและโคมัตสึได้เดินทางไปยังโลกกรูเมต์ โดย มีประธานแมนซั่ม เป็นประธานแทน อิจิริว ก่อนจะไปต้องไปหาที่ที่ซ่อนตัวอยู่ในไบโอโทปที่ 1 ที่คอยพวกโทริโกะ ซึ่งจตุเทพนักล่าอาหารกับโคมัตสึก็บทางลับที่ใครที่ซ่อนอยู่ข้างใน แท้จริงคือ ไนโตรที่เป็นเซียนรสชาติชื่อว่า จิจิ ที่พูดภาษมนุษย์ได้ ได้เล่าว่าประธานอิจิริวเป็นคนปลุกตนขึ้นมาจากภาวะจำศีลเมื่อ ประมาณ 500 ปีที่แล้ว โดยประธานอิจิริวได้ขอร้องไว้ อีกเรื่องหนึ่งคือ วัตถุดิบ คือแอปเปิ้ลธรรมดาที่มีกลิ่นของไอเทมที่ใช้ในการปรุงฟูลคอร์สของอาคาเชีย หลังจากนั้นก็มีการฉลองกันจนถึงเช้า แล้วสัตว์ประหลาดตั้งแคมป์ ออคโตพุสอิกะก็สุกพอดี เป็นสัตว์เลี้ยงของจิจิ โดยจิจิบอกว่าทุกคนรออยู่ที่ท่าเรือโทริโกะ และได้บอกว่าโลกกรูเมต์ถ้าเกิดหลงทางให้ใช้ความหิวเป็นเข็มทิสเพื่อไปต่อ ที่ท่าเรือโทริโกะ ประธานแมนซั่มได้ให้เครื่องวัดระดับความยากที่โลกกรูเมต์ พวกจตุเทพนักล่าอาหาร โคมัตสึ สัตซ์คู่หูที่เป็นสายพันธ์ของแปดราชันย์ทั้ง 3 กับวอลเพนกวิน ได้ขึ้นไปที่ออคโตพุสอิกะโดยไปเส้นทางที่ 3 เกาะยูโต้ ท่าเรือแห่งวิญญาณที่เป็นทางเข้าโลกกรูเมต์